وقتی مورد بی مهری قرار می
گیری، وقتی تنها هستی و جز خدا کسی را نداری که حمایتت کند، وقتی مطلبی که
فقط و فقط از روی دلسوزی می نویسی تبدیل می شود به بحران اول نظام و تو
توهین کننده به قوه قضاییه خطاب می شوی، وقتی خیلی از دوستانی که ادعای
رفاقتشان از چهارچوب دهانشان فراتر نمی رود و حتی تو را محکوم می کنند به
خیلی چیزها، وقتی دیدار با جانبازان هم که می گذاری برایت حرف در می آورند،
وقتی در روز دادگاه غریبتر از متهمان پرونده اغتشاشات، تنها دلگرمی ات
خدایی است که در این نزدیکی است، وقتی دلت می گیرد و برای غربت علی زمان
اشک می ریزی….
اما در تمام نبودن ها تو بودی
در تمام دلتنگی ها تو بودی که مانند کوه پشتم ایستادی و نگذاشتی پشتم از نارفیقی ها خم شود
تو بودی و اجازه ندادی برای سربازی امام خامنه ای سرد شوم
تو بودی و اجازه ندادی بی مهری ها دلسردم کند
تو بودی و فهماندی به من که چه لذتی دارد همسر شیرزنی چون تو بودن
تو بودی که فهمیدم اگر شیرزنانی چون تو نبودند پدرانمان هرگز نمی توانستند هشت سال از این مرز و بوم دفاع کنند
قلمم عاجز است از بیان سنگ صبوری ات
قلمم عاجز است از بیان روح بلندی که تو در کالبدم دمیدی
روحی که هدیه بود از جانب خداوند به من، و تو بهترین وسیله بودی برای این هدیه
«یدالله» را دیدم در قدمهای استوارت که مرا دعوت میکرد به استواری (سعید عزیز استواریت آرزوست…)
سجده شکر به جا می آورم برای همسری که بهترین هدیه خداوند بود در زندگی ام
خدایا تو را شاکرم که بابت تمام نعمت هایی که به من عطا کردی
و من حتی قدمی برای شکرگزاری شان بر نداشته ام
خدایا به تمام داده و نداده ات شکر
که داده ات نعمت است و نداده ات حکمت
پی نوشت۱: از
تمام دوستانی که با نوشتن مطالب و انعکاس اخبار دادگاه در رسانه ها از
بنده حقیر حمایت کردند ممنونم. همچنین از پدر و مادری که این روزها تنهایم
نگذاشتند هم ممنونم.
پی نوشت۲:
تبریک می گویم به اقای علی مطهری که این روزها خوب سوژه ای درست کردند برای
رسانه های بیگانه. دست مریزاد علی آقا. راستی علی آقا! این روزها شما با
بدان ننشسته ای گویا. آخر شنیده ام پسر مطهری با بدان بنشست، اندیشه مطهرش
گم شد!
پی نوشت۳: به زودی بر می گردم با همان قلم و شاید حتی تندتر تا بار دیگر خاری شوم در چشم دشمنان سید علی آقا
